Wprowadzenie do systemu kontroli wersji Mercurial
Poniższy tekst jest jedynie wprowadzeniem do pracy z Mercurialem. Osoby które chcą pogłębić swoją wiedzę w zakresie tego tematu – zachęcam do przeczytania darmowej książki dostępnej w Internecie – Mercurial: The Definitive Guide.
Aby pracować na Mercurialu musimy go najpierw zainstalować. Dla systemu Windows Mercurial jest jedną wygodną do zainstalowania paczką. Informację jak zalecam to zrobić pod Ubuntu, zamieściłem tu: Instalacja Mercurial z GUI TortoiseHG pod Ubuntu 9.04.
Konfiguracja wstępna
Zanim rozpoczniemy pracę z Mercurialem, należy w swoim katalogu domowym utworzyć plik .hgrc w którym konfigurujemy swojego użytkownika. Plik ten powinien zawierać następującą treść:
[ui] username = Imie Nazwisko < konto@domena.pl >
Pod Linuxem lub Unixem warto również ustawić zmienną środowiskową EDITOR wskazującą na nasz
ulubiony edytor. W moim wypadku, w pliku .bashrc w katalogu domowym
musiałem dodać na końcu linijkę:
export EDITOR="vim"
W tym momencie możemy już przystąpić do pracy.
Tworzenie repozytorium
Załóżmy, że jesteśmy w katalogu testy.
Utwórzmy w nim plik notatki.txt zawierający jedną linijkę tekstu:
To są moje notatki
Utwórzmy też katalog dokumenty, a w nim umieśćmy plik do-zrobienia.txt zawierający następującą treść:
[ ] Zrobić przelewy za październik [ ] Podać do Energetyki stan licznika
Struktura plików i katalogów wygląda zatem następująco:
user@host testy $ ls dokumenty notatki.txt user@host testy $ ls dokumenty/ do-zrobienia.txt
Możemy w tym momencie utworzyć sobie repozytorium Mercuriala. Przechodzimy zatem do katalogu testy i wydajemy komendę:
user@host testy $ hg init
W katalogu powinien pojawić się podkatalog .hg
Co teraz możemy zrobić? Dostępne komendy pojawią się po wydaniu komendy hg bez parametrów:
user@host testy $ hg Mercurial Distributed SCM basic commands: add add the specified files on the next commit annotate show changeset information by line for each file clone make a copy of an existing repository commit commit the specified files or all outstanding changes diff diff repository (or selected files) export dump the header and diffs for one or more changesets forget forget the specified files on the next commit init create a new repository in the given directory log show revision history of entire repository or files merge merge working directory with another revision parents show the parents of the working directory or revision pull pull changes from the specified source push push changes to the specified destination remove remove the specified files on the next commit serve export the repository via HTTP status show changed files in the working directory update update working directory view start interactive history viewer use "hg help" for the full list of commands or "hg -v" for details
Jeśli chcemy uzyskać większą ilość komend, należy uruchomić polecenie
hg help.
Zobaczmy status naszego katalogu. Możemy napisać hg status, jednak można też zastosować skróconą wersję komendy:
user@host testy $ hg st ? dokumenty/do-zrobienia.txt ? notatki.txt
Widzimy, że system Mercurial widzi dwa pliki. Przed ich nazwami figuruje znak pytajnika, co oznacza, że Mercurial nie do końca wie, co to za pliki.
Dodawanie plików do repozytorium
Do dodawania plików do repozytorium służy komenda hg add [nazwa pliku], przy czym nazwa pliku jest parametrem opcjonalnym. Jeśli jej nie podamy – Mercurial doda wszystkie nieznane pliki w naszym katalogu i podkatalogach do repozytorium.
Dodajmy nasze pliki do repozytorium.
user@host testy $ hg add adding dokumenty/do-zrobienia.txt adding notatki.txt
podglądając status widzimy:
user@host testy $ hg st A dokumenty/do-zrobienia.txt A notatki.txt
Zatwierdzanie i weryfikowanie zmian
możemy w tym momencie zatwierdzić zmiany:
user@host testy $ hg commit
W tym momencie uruchomi się nam edytor w którym uzupełniamy pierwszą linię. Pozostałe zostały zasugerowane przez Mercuriala:
utworzone repozytorium
HG: Enter commit message. Lines beginning with 'HG:' are removed. HG: Leave message empty to abort commit. HG: -- HG: user: Imie NazwiskoHG: branch 'default' HG: added dokumenty/do-zrobienia.txt HG: added notatki.txt
Jeśli chcemy którąś z tych linii pozostawić, powinniśmy usunąć HG: sprzed wpisu.
Po zapisaniu pliku, jeśli Mercurial znajdzie choć jedną linię opisu (czyli w naszym wypadku tekst „utworzone repozytorium”), zapisze to jako nową wersję (revision).
Możemy podejżeć zmiany:
user@host testy $ hg st user@host testy $
Jak widać, nie ma żadnych. Zobaczmy zatem historię:
user@host testy $ hg log changeset: 0:996ae301b615 tag: tip user: Imie Nazwiskodate: Tue Oct 13 08:40:12 2009 +0200 summary: utworzone repozytorium user@host testy $
Dokonajmy jakiejś zmiany w pliku dokumenty/do-zrobienia.txt, powiedzmy, że teraz wygląda tak:
[x] Zrobić przelewy za październik [ ] Podać do Energetyki stan licznika
Sprawdzając status widzimy:
user@host testy $ hg st M dokumenty/do-zrobienia.txt user@host testy $
Możemy też podejżeć co zostało zmienione:
user@host testy $ hg diff diff -r 996ae301b615 dokumenty/do-zrobienia.txt --- a/dokumenty/do-zrobienia.txt Tue Oct 13 08:40:12 2009 +0200 +++ b/dokumenty/do-zrobienia.txt Tue Oct 13 08:46:21 2009 +0200 @@ -1,2 +1,2 @@ -[ ] Zrobić przelewy za październik +[x] Zrobić przelewy za październik [ ] Podać do Energetyki stan licznika user@host testy $
Zatwierdzę teraz zmiany, sprawdzę status i historię:
user@host testy $ hg commit user@host testy $ user@host testy $ hg st user@host testy $ user@host testy $ hg log changeset: 1:155c93da6b65 tag: tip user: Imie Nazwiskodate: Tue Oct 13 08:48:01 2009 +0200 summary: aktualizacja changeset: 0:996ae301b615 user: Imie Nazwisko date: Tue Oct 13 08:40:12 2009 +0200 summary: utworzone repozytorium user@host testy $
Usuwanie plików z repozytorium
Teraz usunę plik notatki.txt:
user@host testy $ hg remove notatki.txt user@host testy $ ls dokumenty user@host testy $
Zatwierdzę zmiany i zobaczę historię. Ograniczę sobie przy okazji historię do dwóch najaktualniejszych zmian:
user@host testy $ hg commit user@host testy $ hg log -l 2 changeset: 2:ec95d15664fb tag: tip user: Imie Nazwiskodate: Tue Oct 13 08:51:36 2009 +0200 summary: usunięte notatki changeset: 1:155c93da6b65 user: Imie Nazwisko date: Tue Oct 13 08:48:01 2009 +0200 summary: aktualizacja user@host testy $
Zdecydowałem jednak, że przywrócę plik notatki. Cofnę zatem ostatniego commita komendą rollback, zobaczę jaki
jest status i przywrócę plik notatki.txt:
user@host testy $ hg rollback rolling back last transaction user@host testy $ hg log changeset: 1:155c93da6b65 tag: tip user: Imie Nazwiskodate: Tue Oct 13 08:48:01 2009 +0200 summary: aktualizacja changeset: 0:996ae301b615 user: Imie Nazwisko date: Tue Oct 13 08:40:12 2009 +0200 summary: utworzone repozytorium user@host testy $ hg st R notatki.txt user@host testy $ ls dokumenty user@host testy $ hg revert notatki.txt user@host testy $ ls dokumenty notatki.txt user@host testy $
Myślę, że jako wprowadzenie, taki opis wystarczy
Drażniący dzwięk podczas pracy na baterii w Ubuntu
Linux Ubuntu jest na tą chwilę chyba najlepszą Linuxową dystrybucją na desktopa. Jest ona jednak nadal świeża i zdarza się, że czasami ma pewne problemy z nowszym sprzętem.
Jednym z takich problemów z którym się zetknąłem jest drażniący pisk czyli dźwięk o wysokiej częstotliwości (ang. high-pitch noise) podczas pracy notebooka na zasilaniu bateryjnym. Przyczyną tego dzwięku jest wyższy tryb ACPI odpowiedzialny z zarządzaniem zasilaniem i temperaturą. Więcej szczegółów technicznych można znaleźć na stronach Intela opisujących C-State Architecture.
Mój notebook ma procesor Intel Centrino (Core2) Duo T5600 i niestety ten problem go dotyczy.
Stare rozwiązanie stosowane w Ubuntu 8.04
W jądrze systemu ustawiona jest możliwość zmiany tego parametru podczas pracy systemu (parametr CONFIG_ACPI_PROCESSOR=y).
Aby dźwięk ustał należy uruchomić komendę:
echo 2 >/sys/module/processor/parameters/max_cstate
Można pokusić się o dodanie takiego skryptu do /etc/acpi.d który ten problem rozwiąże, ale lepiej zastosować następne rozwiązanie.
Szczegółowe informacje można znaleźć tutaj.
Nowe rozwiązanie dla Ubuntu 8.04, 8.10 i 9.04 oraz prawdopodobnie pozostałych
W konfiguracji grub’a, do parametrów kernela należy dodać processor.max_cstate=2, przykładowy wpis:
title Ubuntu 9.04, kernel 2.6.28-15-generic root (hd0,1) kernel /vmlinuz-2.6.28-15-generic root=/dev/mapper/sys-root ro quiet splash processor.max_cstate=2 initrd /initrd.img-2.6.28-15-generic quiet
Rozwiązanie to ma tą wadę – trzeba o nim pamiętać i uzupełniać w konfiguracji gruba nowe kernele o ten parametr. Jeśli to rozwiązanie jest dla Ciebie przydatne to zachęcam do oznaczenia go sobie w Google Readerze jako ulubione, bo kto wie, być może będzie potrzeba aby do niego wrócić
Mercurial w Eclipse IDE
Środowisko programistyczne Eclipse jest jednym z najlepszych spośród tych dostępnych za darmo. Osobiście preferuję vim’a, ale większość programistów przywykło do większych luksusów
Eclipse jest dostępny zarówno pod Windows jak i pod Linuxem. Jego instalacja w systemie Microsoftu jest dość prostą czynnością.
W Linux Ubuntu, Eclipse jest niby też dostępny w standardowej dystrybucji, ale mnie osobiście nigdy nie udało się go z sukcesem uruchomić ze standardowej paczki. Tym z Was, którzy chcą z niego skorzystać pod Ubuntu zachęcam do pobrania Eclipse z ich strony, następnie rozpakowanie go do docelowego katalogu, a na koniec ręczne stworzenie skrótu.
Eclipse zostało stworzone w Javie i w zamyśle jest IDE służącym do tworzenia aplikacji właśnie w tym języku. Dzięki zaawansowanemu systemowi rozszerzeń możliwe jest jednak jego wykorzystanie do tworzenia aplikacji w innych językach. Właśnie ten mechanizm umożliwi nam również uzupełnienie Eclipse’a o system kontroli wersji.
Aby mieć możliwość z korzystania z Mercuriala, konieczna będzie jego instalacja w systemie. Dla systemu Microsoft Windows można go pobrać z tej strony. Dodatkowo warto zainstalować TortoiseHG. Kroki opisujące instalację pod Linux Ubuntu wraz z TortoiseHG opisałem tutaj.
Wtyczka Mercurial-Eclipse
Aby za pomocą środowiska Eclipse posługiwać się systemem kontroli wersji Mercurial, konieczne będzie dodanie jego repozytorium do dostępnych źródeł w Eclipse. W tym celu wybieramy Help / Install new software… / Add… i podajemy:
name: Mercurial Eclipse
location: http://www.vectrace.com/eclipse-update/
Osobiście testowałem plugina w wersji 1.4.1286 – zainstalował się i działał prawidłowo.
Po zainstalowaniu, plugin poprosi o restart środowiska Eclipse. Kiedy już Eclipse zacznie ponownie działać, powinniśmy mieć dostęp do nowej funkcjonalności.
Dość ważną kwestią jest na początku zaglądnięcie do ustawień Mercuriala – Window / Preferences, wybieramy Team / Mercurial. Należy tutaj podać Mercurial Username w postaci Imię nazwisko <adres@email>. Zaleciłbym również zaznaczenie opcji Automatically associate Mercurial with new projects containing hg repository.
Jeśli chodzi o zakładanie repozytorium dla istniejącego już projektu – w Eksploratorze workspace wybieramy projekt, naciskamy prawy klawisz myszy, następnie Team / Share project – tam wybieramy Mercurial i na następnej stronie wizarda Use project root.
Jeśli repozytorium już było założone – trzeba zaglądnąć do projektu podobnie jak przy tworzeniu nowego repozytorium, wybrać Share project, a na końcu Use existing .hg repository.
W tym momencie możemy już korzystać z bardziej urozmaiconej zawartości popup menu Team

Instalacja Mercurial z GUI TortoiseHG pod Ubuntu 9.04
Mercurial jest jednym z najpopularniejszych ostatnio systemów kontroli wersji. Został on napisany w języku Python i coraz więcej projektów jest do niego migrowanych. Google Code umożliwia wybór jednego z dwóch systemów kontroli wersji – jednym z nich jest SVN, drugim właśnie Mercurial.
Różnice między scentralizowanym a rozproszonym systemem kontroli wersji
Zasada działania Mercuriala jest zbliżona do Git‘a – oba są tzw. rozproszonymi systemami kontroli wersji. SVN z drugiej strony jest systemem zcentralizowanym. Praca na systemie rozproszonym jest o tyle wygodna, że każda lokalna kopia repozytorium może być traktowana jako pełnoprawna i całkowicie niezależna. Rozwijając kod który jest obsługiwany w takim systemie kontroli wersji, commitowanie, czyli zatwierdzanie mniejszych porcji zmian jest znacznie wygodniejsze i nie wymaga zaprzątania głowy głównego repozytorium… którego tak naprawdę wcale nie musi być.
Jak to robi Linus Torvalds?
Większe projekty, takie jak jądro Linuxa coraz częściej przechodzą na rozproszone systemy kontroli wersji. Linus Torvalds bardzo zachęca wszystkich do migrowania do Gita z SVN’a. Git został napisany właśnie z myślą o developerach jądra systemu Linux. Głównymi zaletami według niego są dwie kwestie – pierwsza: znacznie wygodniejsze merge’owanie (łączenie zmian wprowadzonych przez różnych developerów) oraz druga – rozproszone repozytoria pozwalają na hierarchiczne scalanie kodu (z punktu widzenia pracy grupowej). Dzięki tej drugiej, Linus może powierzyć np. opiekę nad modułami jądra dotyczącymi sieci komuś, kto zna się na tym konkretnym temacie lepiej, potrafi weryfikować zmiany i poprawki. Zebrane do repozytorium przez opiekuna drzewa sieci poprawki, Linus może włączyć do jego repozytorium, które traktowane jest jako główne mając pewność, że wszystkie zmiany zostały odpowiednio zweryfikowane.
Kontrola wersji z linii komend
Mercuriala można zainstalować ze standardowego pakietu w Ubuntu. Na pakiet składa się jedna aplikacja – hg. Za jej pomocą można wykonać wszystkie operacje na repozytorium z poziomu linii komend.
$ hg Mercurial Distributed SCM basic commands: add add the specified files on the next commit annotate show changeset information by line for each file clone make a copy of an existing repository commit commit the specified files or all outstanding changes diff diff repository (or selected files) export dump the header and diffs for one or more changesets forget forget the specified files on the next commit init create a new repository in the given directory log show revision history of entire repository or files merge merge working directory with another revision parents show the parents of the working directory or revision pull pull changes from the specified source push push changes to the specified destination remove remove the specified files on the next commit serve export the repository via HTTP status show changed files in the working directory update update working directory view start interactive history viewer use "hg help" for the full list of commands or "hg -v" for details
Kontrola wersji z poziomu interfejsu graficznego
Istnieje jednak możliwość pracy graficznej. Windowsowi użytkownicy jako graficzny interfejs zwykle wykorzystują TortoiseHG, który wywodzi się z TortoiseSVN. Pod Linuxem możemy również wykorzystać TortoiseHG.
Instalacja Mercuriala i TortoiseHG pod Ubuntu 9.04
Uruchomienie komend zamieszczonych poniżej sprawi, że nasz Mercurial zostanie „podniesiony” do najnowszej stabilnej wersji, pojawi się nam TortoiseHG również w wersji stabilnej, a następnie TortoiseHG zostanie włączone do domyślnego menadżera plików w Gnome – Nautilusa. Zainstalowana zostanie również aplikacja Meld, która czyni merge’owanie całkiem przyjemną czynnością w interfejsie graficznym
# Najpierw przechodzimy na roota, tego którego w Ubuntu nie masudo -i # Dodajemy drzewo stable repozytorium Mercuriala z Ubuntu Launchpad PPA cat >/etc/apt/sources.list.d/mercurial.list << EOF deb http://ppa.launchpad.net/mercurial-ppa/stable-snapshots/ubuntu jaunty main deb-src http://ppa.launchpad.net/mercurial-ppa/stable-snapshots/ubuntu jaunty main EOF sudo apt-key adv --keyserver keyserver.ubuntu.com --recv-key 323293EE # Dodajemy drzewo stable repozytorium TortoiseHG z Ubuntu Launchpad PPA cat >/etc/apt/sources.list.d/tortoisehg.list << EOF deb http://ppa.launchpad.net/tortoisehg-ppa/stable-snapshots/ubuntu jaunty main deb-src http://ppa.launchpad.net/tortoisehg-ppa/stable-snapshots/ubuntu jaunty main EOF sudo apt-key adv --keyserver keyserver.ubuntu.com --recv-key D5056DDE # odświeżamy listę repozytoriów i pobieramy pakiety oraz dodajemy obsługę bindingsów Pythona w Nautilusie aptitude update aptitude install -y python-nautilus mercurial tortoisehg tortoisehg-nautilus meld # doinstalowujemy pakiet iniparse wget http://iniparse.googlecode.com/files/python-iniparse_0.3.1-1_all.deb dpkg -i python-iniparse_0.3.1-1_all.deb rm python-iniparse_0.3.1-1_all.deb
Po wykonaniu tych komend najlepiej się przelogować ponownie, aby Nautilus zdał sobię sprawę z wprowadzonych zmian. Można też (już na swoim użytkowniku) uruchomić komendę:
nautilus -q
Która spowoduje przeładowanie Nautilusa (może nam zniknąć do następnego zalogowania zawartość pulpitu). Jeśli wszystko pójdzie pomyślnie, w efekcie możemy zarządzać repozytorium w następujący sposób:

